Samen met haar man Peter runt Anita de l’Ange restaurant Carpe Diem in Cuijk. In mei 2002 werd ze benaderd door Proximedia. “Dat telefoontje kwam op precies het juiste moment. Ik had net een nieuwe pc nodig, en ik wilde een website voor ons restaurant”, vertelt Anita de l’Ange. Een vertegenwoordiger kwam langs: “Hij deed een aanbod, dat klonk alsof we het niet moesten laten liggen.”

Dat aanbod bestond uit een pc in bruikleen en een website, voor €120 per maand exclusief btw. “Ik vond het wel veel geld, maar het leek het me op zich wel waard”, zegt Anita. “Alleen hadden we maanden later nog steeds geen website.” Toen die website er uiteindelijk wel kwam, voldeed die totaal niet aan de verwachtingen: “Het leek wel een site van een peuterspeelzaal.”

Verschillende telefoontjes, e-mails, faxen en brieven hielpen Anita en Peter niet aan een betere website. Ten einde raad vroeg Anita toen om deze maar offline te laten halen. Maar de rekening van €120 ontvangt ze nog elke maand. “Wat me het meest stoorde, was: als je er niks van bakt, geef dat dan toe en laat me gaan als klant. Dan houd ik op met zeuren. Later kwam ik erachter dat ik lang niet de enige klant ben met wie ze in conflict zijn”, zegt Anita. Ze weigert Proximedia inmiddels te betalen.

Patrick Helms en Miriam Hornikx zijn samen eigenaar van Restaria d’n Bourgondiër in Tilburg. Zij werden op 3 juni vorig jaar benaderd door een vertegenwoordiger van Proximedia. Miriam vertelt: “Die man vertelde dat wij als bedrijf waren uitgekozen voor een pakket van Proximedia. Hij deed net alsof dat een voorrecht was en zei dat hij kwam kijken of wij geschikt waren om mee te doen. Wij zouden een website krijgen en we kregen een laptop of een computer cadeau. Het pakket kostte €169 euro per maand exclusief btw. We moesten dan wel als referentie-adres optreden, mochten toekomstige klanten bellen voor informatie.”

Maar na maanden correspondentie geen website voor Patrick en Miriam. Tot ze in augustus een proefwebsite te zien kregen. Miriam: “Die website stond vol met fouten. De naam van ons bedrijf was zelfs verkeerd gespeld.” Patrick: “Het zag eruit alsof een twaalfjarige een website had gemaakt.”

Miriam en Patrick schreven Proximedia dat ze de opzet van de site op zich goed vonden, maar dat er het een en ander aan verbeterd moest worden. Patrick: “Ik heb tientallen keren met ze gebeld. En ik kreeg elke keer een ander aan de telefoon. Ik wilde de vertegenwoordiger spreken die bij ons langs was gekomen, maar die bleek niet meer bij Proximedia te werken.”

Miriam: “Toen er nog niets gebeurde, hebben we een brief geschreven dat we vonden dat Proximedia een wanprestatie had geleverd. En dat we bovendien niet als referent konden dienen, omdat we ontevreden waren.” Proximedia antwoordde dat ze niet zomaar onder hun contract uit konden, maar dat ze het konden afkopen voor €5000. Patrick: “Ik wil op zich wel betalen, maar dan wil ik er wel wat voor terug. We hebben nog steeds geen goede website.” Patrick zegt nog steeds niet te weten hoe hij van Proximedia af kan komen. Hij overweegt het inschakelen van een advocaat.

Twee oud-werknemers van Proximedia herkennen de bovenstaande verhalen maar al te goed. Uit angst voor represailles van de algemeen directeur van Proximedia, de Belg Frank de Smet, willen ze niet met hun naam in de krant komen. Een van hen zegt: “Als hij erachter komt, dan zoekt hij je op.” Refererend aan zijn manier van zakendoen, zeggen beide oud-werknemers letterlijk: “Frank de Smet gaat over lijken.”

Volgens een van de oud-werknemers komen er veel klachten bij Proximedia binnen: “Niet iedereen is ontevreden. Sommige klanten hebben een prima website en klagen totaal niet. Maar anderen hebben zelfs na anderhalf jaar nog geen werkende site. Met hun klachten wordt niks gedaan. Problemen worden gewoon terzijde geschoven. En als er niet wordt betaald, dan krijgt de klant direct een advocaat op zijn dak. Elke week zijn er rechtszaken, maar het maakt Frank de Smet niet uit. Hij krijgt zijn geld toch wel. De contracten zijn gemaakt door Price Waterhouse Coopers, die zijn waterdicht. Als klant kun je niks doen. Je geld ben je kwijt.”

Volgens Frank de Smet heeft Proximedia juist weinig ontevreden klanten: “Klachten houden wij bij in een database. Daaruit blijkt dat 1,5 procent van onze 2600 klanten in Nederland ontevreden is. Dat is een prima score.” Proximedia doet wel degelijk iets met klachten, zegt hij: “Wij hebben een prima helpdesk. Als mensen ontevreden zijn, proberen we het op te lossen. Desnoods kunnen mensen naar ons kantoor komen, dan pluizen we het uit. Maar er zijn ook mensen die nooit tevreden zijn. Die willen voor een tientje op de eerste rij zitten.”

Op de opmerking dat zijn klanten duizenden euro’s betalen voor hun website, antwoordt hij: “Mensen betalen niet voor de website, dat is het probleem. Mensen krijgen een computer en een website in bruikleen. Die krijgen ze cadeau. De andere diensten, zoals de hosting van de website, onderhoud, soms een backup, de helpdesk: daar betalen ze die € 169 per maand voor.”

De Smet: “Als klanten in het begin aangeven dat ze ontevreden zijn, dan halen we de boel terug. Maar als je al een tijdje bezig bent, en ze zeggen na een jaar dat ze ontevreden zijn: zo werkt dat dus uiteraard niet. Als je ontevreden bent, dan stap je toch naar de rechter? Als die zegt: Proximedia, u zit fout, dan hebben wij toch niets meer te vertellen?” De Smet bevestigt dat er wel eens een rechtszaak tegen Proximedia wordt aangespannen: “Als dat gebeurt, dan win ik die meestal.” Hij bestrijdt dat er elke week rechtszaken zijn.

De Smet zegt zich te verwonderen over deze publicatie: “Proximedia doet er alles aan om klanten tevreden te stellen. Het klopt niet dat wij oplichters zijn.” Over zijn persoon wil hij kwijt: “Ik ben geen gangster. Als men zegt dat ik over lijken ga, dan zou ik toch eens iets moeten hebben uitgevreten. Dat heb ik helemaal niet gedaan. Ik ben een voorbeeldmens.”

Referenties:

Share and Enjoy:
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Furl
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • TwitThis
  • NuJIJ